EXPOSE DEJAVU
ARKIN ÇALAPALA
YananKaravan Yayınları
2012, 1. Baskı
100 Sayfa
AFD:
İncelememe kitapta beğendiğim cümlelerle başlamak istiyorum.
"Bir daha kimseye aşık olamazsın, dedi ve öptü beni, tam beş saniye. O an içim acıdı, belki de içim açıldı ve gözlerimden kalbime girdi. Hisleri,yaşadığı neydi bilmiyorum fakat benim en yoğun hissettiğim duygular "ürperti" ve "korku" oldu. Yok olduğumu sandım ilk önce, ardından da sanki ilk defa varolduğumu..."
"Acaba gerçekten büyük ve büyülü bir aşk mı? Canımı acıtır mı?"
"Bazen Aşk, ortak olunmayan ve olunanlar listelerinde "hep" ilk sıradadır. Bu durumun dışında ise yalnızca ilk aşklarımız kalır."
"Gerçek aşkın insana büyük sorumluluk yüklediğini o gece anladım."
İşte bu güzel cümlelerle başlıyor kitabımız, bu cümleleri okudukça çok güzel bir kitapla karşılaştığımı, güzel bir okuma macerasının beni beklediğini hissettim. Maalesef ki yanılmışım. Yanılmışım sebebi kitabın kötülüğünden değil, kitabın tarzının bana uymamasından.
İlk cümlelerde hissettiğin güzel aşk hikayesi tadı yerini bir anda fantastik öğelere bırakıyor. Kendimi zorlayıp kitabı bitirdim ama ben de bittim. Olmuyor, fantastik öğelerin (Kediler prensesi, Pijamalı pezevenkler gibi) bol bol yer aldığı kitaplardan maalesef zevk almıyorum.
Benim tarzıma uygun olmaması, tabii ki kitabın kötü olduğunu göstermez. Bu türden zevk alanlar için belki de bir başyapıttır. Neden olmasın?