Ateşböceği Yolu - Kristin Hannah

ATEŞBÖCEĞİ YOLU
Orjinal Adı: Firefly Line

KRISTIN HANNAH

Çeviri: Elif TOZLU
Pegasus Yayınları

Haziran 2010 1.Baskı

624 Sayfa

MRW:

   “Ateşböceği Yolu” daha önceden okuduğum ama burada yorumlamadan geçmeyeceğim bir roman.

   Hiç arkadaşı olmayan Kate’in hayatı bir gün oturdukları sokağa Tully adında kızı olan genç bir kadının taşınmasıyla harika bir değişime uğrar. Kate artık gerçek ve hayatının sonuna kadar yanından hiç ayrılmayacak olan bir dosta sahip olmuştur. Kitap boyunca Kate ve Tully’nin lise, üniversite, iş ve aile hayatı boyunca yaşadığı olaylara gülerek, kızarak ve bazen de ağlayarak tanık olacaksınız.

   Yukarıdaki paragraf size bir gençlik romanı gibi gözükebilir ama Ateşböceği yolu özellikle dostluk üzerine yazılmış muhteşem bir roman. Çok kalın ama o kadar akıcı ki çok kısa sürede bitiriyorsunuz. Kitabın sonuna doğru mendilleri hazırlayın. Gece saat 2'de son sayfalarını okurken hıçkıra hıçkıra ağlıyordum, o kadar diyorum yani özellikle benim gibi duygusal okuyucular için şiddetle tavsiye edilir. Evet biraz daha bayanlara yönelik olduğunu da söylemeliyim bu arada. Annem, ablam ve teyzemden sonra okuduğum kitabı bitirir bitirmez hemen arkadaşıma verdim. O kadar beğendim ki hangi kitabı okusam diyenlere hemen Ateşböceği Yolu’nu öneriyorum. Hiç sıkılmadan okunan bir hikaye. Günümüzde çok zor bulunan ve herkese nasip olmayan arkadaşlık ancak böyle güzel bir biçimde anlatılabilirdi bence.

   Yazarın Ateşböceği Yolu’ndan başka 2 romanı daha var. Diğerlerini okumadım ama arkadaşlarımdan duyduğuma göre Kış Bahçesi de aynı konuları işleyen bir romanmış hatta sadece kahramanların isimleri değişik, yine hemen hemen aynı olaylarmış.

Altı Çizilesi: 

   "Onlara Ateşböceği Yolu kızları derlerdi. Uzun zaman önceydi otuz seneden fazla ama şimdi yatağına uzanmış, dışarıda kopan kış fırtınasını dinlerken ona her şey sanki dünmüş gibi geliyordu."

   "Geceleri yan yana olan evlerinden sıvışıp o yolda buluşurlardı. Pilchuck Nehri’nin kenarında oturup aşırdıkları sigaraları içer, bağıra bağıra, Bılly Don’t Be a Hero şarkısını söyler ve birbirlerine her şeyi anlatırlardı. Artık onları tanıyan herkes için Tully ile Kate olmuşlardı ve otuz yıldan daha uzun süre bu arkadaşlık, yaşamlarının hasar geçirmeyen bölgesi olmuştu: Güçlü, dayanıklı, güvenilir. Söylenen şarkı yıllar geçtikçe değişmiş, ama Ateşböceği Yolu’nda verilen sözler aynı kalmıştı."