Kendi Gecesinde - İnci Aral

KENDİ GECESİNDE
İnci Aral

Kırmızı Kedi

Ekim 2014, 1. Baskı
356 Sayfa

AFD:

  Kendi Gecesinde okuduğum ilk İnci Aral kitabı. Kitap tanıtımının ilk bölümü; "Dinle Kara; sana sahilimi, sahillerimi, hayaletlerimi anlatacağım. Bir Doğu şehrinin soğuk hastanesindeki gece nöbetlerini, dağ eteklerindeki pusulardan getirilen parçalanmış genç bedenleri, narin sevgilim Dilda'yı. Aşklarımı, aşksız kalmalarımı, bütün mahrem, muhteşem ya da sefil, yıkım ve umut dolu anlarımı ve zamanla nasıl kirlenip çürüyerek kötü birine dönüşmüş olduğumu." oldukça ilgimi çektiğinden okumaya karar verdim.

  Kendi Gecesinde'de; Annesi ve babası ayrılan, annesiz büyüyen ve gönül ilişkilerini ayrımsız bir şekilde yaşayan Hayali'nin hikayesi anlatıyor bize İnci Aral. Zor bir çocukluk, zengin, kudretli fakat sevdiği kadın tarafından terk edilmiş bir baba, babanın kendi işini yapması için çocuğunu yönlendirme çabaları, Hayali'nin kendi olmaya, varlığını kanıtlamaya olan ihtiyacı ve bu yolda yaşadıkları...

  Bir kitabı bazen bir cümlesiyle seversiniz ve bir kitaptan da bazen bir cümleyle soğursunuz. Maalesef Kendi Gecesinde'de benim için ikinci durum geçerli oldu. Kitabın tanıtımında; önyargı, tutuculuk ve genel geçer ahlakın köşeye sıkıştırdığı insanların hayatının anlatıldığından bahsediliyorken kitabın içinde, karakterin üstünden de olsa; dinine, inançlarına bağlı yaşamayı seçen insanları yermek, onların ahlak düşkünü olduğunu söylemek, bir önyargı, kendi gibi olmayanlara karşı bir tutuculuk ve  genel geçer bir ahlaksızlıkla  bunu dile getirmek değil midir? Ahlak sahibi olmak yazarın ya da karakterinin düşündüğü gibi yobazlıkla bir tutulmamalıdır. Güzel ahlak sahibi bir insan; kendi gibi olmayana da saygı gösterir. Yazarın ahlaklı olmak gibi güzel bir duyguyu bile kötü bir kavrammış gibi yermesi beni oldukça üzdü. Eğer bu cümleleri kullanmamış olsa kitabın bendeki yeri çok daha farklı olabilirdi.

"Kendi Gecesinde"yi buradan satın alabilirsiniz.

Altı Çizilesi:

  Hiç kimse olduğunu sandığı kişi değildir. Az çok doğru, daha çok da yanlış görürler ediniriz hakkımızda ve hep yabancıdır yüzümüz aynalarda.

  Daha güçlü kötülerin olduğu yerde sıradan kötülerin hükmü geçmiyor.

Safran Sarı - İnci Aral

SAFRAN SARI
İNCİ ARAL

Merkez Kitaplar

2007, 4.Basım

316 Sayfa

MRW:

   İnci Aral’ın okuduğum ilk romanı oldu Safran Sarı. Kitaba başladıktan sonra aslında bir üçlemenin son kitabı olduğunu fark ettim ama diğer iki kitap elimde olmadığından ve artık başlamış olduğumdan devam etmek durumunda kaldım. Yeni Yalan Zamanlar-3 diye geçiyor. 1 ve 2 si MOR ve YEŞİL adı altındaki romanlar.

   Safran Sarı  2007 basım, yani 5 yıllık bir roman. Ama bugün yazılmış gibi desem yanlış olmaz. İnci Aral, bu üçlemede adından da belli olduğu gibi (Yeni Yalan Zamanlar) günümüzdeki çapraşık ilişkilerin üzerinde durmuş. Kitap sadece 3 ana karakterin üzerinden oluşuyor. Melike, Volkan ve Eylem.

   Bu üçlünün hayatlarına şöyle bir bakarsak, Volkan; güzel bir kariyer sahibi, harika bir evi, çok parası olan ama yine de mutlu olmayan hayatında bir şeyler eksik olan genç bir erkek. Melike; dayısının ısrarıyla arada eski eser kaçakçılığı yapan, antika ve takı tasarımı üzerine bir dükkanı olan genç bir kadın. Eylem ise; tamamen kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan, zor hayat şartlarında bir yaprak gibi savrulan, üniversiteden yeni mezun olmuş bir kız. İşte bu romanda bu üç kişinin yollarının nasıl kesiştiğine tanık oluyoruz.

   Hikaye aslında biraz zalim, yani okurken insana biraz uzak geliyor ama maalesef ki böyle hayatlar görmek istemesek de tam etrafımızda yaşanıyor. Dediğim gibi sıra dışı hayatlar var bu romanda, ama günümüz gerçeği. İnci Aral  muazzam tespitlerde bulunmuş, bugün içinde bulunduğumuz kokuşmuşluğu çok çarpıcı, güzel ve net bir şekilde yansıtmış. Yan karakterlerin bile hayatları ve kişilikleriyle şu anki Türkiye gerçeğini acımasızca gözler önüne serdiği bu romanı bir gün elinize geçerse okumanızı tavsiye ederim.